Ingezonden: Karin de Visser

dinsdag 24 september 2013

Geachte heer, mevr.,

Wat een onzin, deze zin van Maaike van Steenis (trainer creatieve ondernemers). “Kunstenaars die niet werken om geld te verdienen, hebben een hobby”. Elke kunstenaar die ik persoonlijk ken – en dat zijn er nogal wat – trachten met hun werk ook geld te verdienen. Dat zoiets niet altijd lukt weet elke kl...... – zelfs degene met het hersenformaat eikel – omdat slechts een klein percentage ook het geluk heeft om opgemerkt te worden.

Je hebt twee soorten kunstenaars :De eerste categorie probeert te polsen wat MEN leuk vindt, wat in de mode is, wat mooi in een interieur past, wat momenteel geil/hot is of wat in hun omgeving tot applaus leidt. Persoonlijk vind ik dit niet speciaal kunst, maar meer kunstnijverheid, handenarbeid of decoratie. Ik moet wel toegeven dat de mogelijkheid om hiermee geld te genereren redelijk groot is.

De tweede categorie tracht – zoals meestal tijdens hun kunstacademieperiode is meegegeven – een eigen persoonlijke taal te ontwikkelen, een verhaal te vertellen dat origineel is en mensen een totaal andere kijk laten geven op de werkelijkheid.

Dat zoiets niet gelijk aanslaat is te begrijpen. Sterker nog; als het niet gelijk aanslaat, maar qua vormgeving wel sterk en overtuigend is, is het meestal meesterlijk werk. Immers, het is te anders, te nieuw om veel mensen direct voor zich in te nemen.

Vaak wordt dit werk – als de kunstenaar geluk heeft – opgepikt door iemand die dit herkent en zich sterk maakt om het wereldkundig te maken. Pas dan gaat het grote publiek het ook appreciëren, immers “onbekend is onbemind”, dus andersom zal dit ook wel gelden. Ja….dat betekent dat het heel wat jaren van doorzetten, zweten en teleurstellingen doormaken vergt. En dat er dus niet zogek veel kunstenaars overblijven, die uiteindelijk in de kunstgeschiedenis terechtkomen. En toch is dat hetgeen de echte kunstenaar drijft; dat kleine deeltje uitmaken van de kunstgeschiedenis.

Er bestaan mensen (kunstenaars), die proberen te blijven werken door middel van een betaalde bijbaan, om zodanig alles wat ze verdienen in hun kunst te stoppen, zodat dat werk kan blijven ontstaan. Ook zijn er kunstenaars (zoals Joep van Lieshout),die wel kunnen verdienen met hun kunst, maar dit geld ook direct weer stoppen in hun kunstcarrière, zodat ze weer meer nieuw werk kunnen blijven maken. Persoonlijk vind ik het geven van workshops, docentschap op een academie of andere soortgelijke activiteiten behoren tot de categorie Bijverdiensten = leuk om geld te verdienen, maar heeft niets te maken met het ontwikkelen van je eigen kunst, al moet ik toegeven dat als je les geeft op een academie (een echte) wel bijdraagt aan je naam als kunstenaar.

Curatorschap (dus het samenstellen van een tentoonstelling, of het bij elkaar zoeken van verschillende kunstenaars om een expositie op poten te zetten) heeft mijn inziens wel voor een groot deel te maken met het kunstenaarschap. Hiervoor gelden namelijk dezelfde regels ; het vertellen van een persoonlijk verhaal.

Ik zou zeggen; “Blijf vooral strijden”.

Vriendelijke groet,

Karin de Visser
www.karindevisser.com