'Kunstenaars raken het monopolie van een gelaagde werkelijkheid kwijt,' meent Galerie Vonkel. De groepsexpositie die van 4 tot en met 28 juni te zien is in het oude Haagse stadhuis, speelt in op de nieuwste technologie, de Google Glass.

'Wordt zichtbare gelaagdheid bijvoorbeeld straks zo’n gemeengoed dat de tweedimensionale kunst andere wegen moet zoeken om uniek te blijven?' Het is een mooie vraag bij de expositie 'OK Glass', bij mijn weten de eerste expositie die inspeelt op de 'superbril' van de zoekmachine. Niet uniek is de toespeling op het einde van tweedimensionaal werk. Dat werd ook in de jaren tachtig van de vorige eeuw al gedaan, met de opkomst van videoclip en de tsunami aan speelfilms. Ook toen vreesde men het einde van het schilderij.

Laten we het zo stellen: bij Vonkel wordt het werk zowel in beeld als in woord mooi gepresenteerd. Schilderijen van twaalf kunstenaars zijn te zien op twee verdiepingen, waarbij de link met het thema bij de één wat beter zichtbaar is dan bij de ander.

Tamme de Boer met het kleurrijke 'Travelling at the speed of thought' speelt er erg sterk op in. Martijn Gort, maakt schilderingen waarin vele lagen over elkaar te zien zijn. Toepasselijk. Peter Meijer sleept je ruige driedimensionale werelden binnen. Rineke Engwerda combineert verschillende stijlen, foto's gecombineerd met tekeningen. Ook te zien zijn: Inge Aanstoot, Myra de Vries, Adelien Noordzij, Greet Steenland, Eline Peek, Anne Meijer, Wessel Middelbos, Jim Impelmans en Anke van Hout.

De Google Glass, de bril, komt niet direct -letterlijk - in een van de kunstwerken voor. Wie kent een kunstwerk dat het al wel doet? Reacties voor kunstnieuws zien we graag tegemoet.